Kendi salonumu üç kez baştan aşağı değiştirdim. İlk seferinde koltuk seçimiyle başladım ve tam bir kaos yaşadım; ikincisinde renklerle oynadım, ortası boş bir oda çıktı; üçüncüsünde ise nihayet sırayı doğru kurdum. Aşağıda anlattığım adımlar, o üç denemeden geriye kalan en işe yarar bilgiler. Salon dekorasyon fikirleri ararken karşınıza çıkan görseller güzel, ama sizin odanız o görseldeki oda değil — bu yüzden işe ölçüyle, ihtiyaçla ve ışıkla başlıyoruz.
Odayı ölç ve kağıda dök. Metreyi elime alıp duvar uzunluklarını, pencere ve kapı genişliklerini, radyatör ve priz yerlerini not ettim. Sonra kareli bir kağıda 1 cm = 20 cm ölçeğinde plan çizdim. Mobilyaları da aynı ölçekte kesip kağıt üzerinde gezdirdim. Bu on beş dakikalık iş bana yanlış koltuk almanın maliyetinden çok daha fazlasını kazandırdı. Alanı verimli kullanma mantığını, mobilya dizaynı ve alan kullanımı üzerine yazdığımız rehberde daha ayrıntılı ele alıyoruz.
Odanın işini tanımla. Salonunuz ne yapıyor? Bende cevap netti: akşam film, hafta sonu misafir, ara sıra laptopla çalışma. Üç işlev, üç bölge demek. Televizyon karşısına oturma grubu, pencere kenarına tek koltuk ve küçük bir sehpa, girişe yakın köşeye ise dar bir konsol. İşlevi yazmadan mobilya seçmek, alışveriş listesi olmadan markete gitmeye benziyor.
Odak noktasını seç. Her salonun bir kalbi olmalı: şömine, geniş pencere, televizyon duvarı ya da büyük bir tablo. Bende pencere odak noktasıydı, bu yüzden koltukları ona doğru çevirdim ve karşı duvarı sakin tuttum. İki güçlü odak birbirini yiyor; birini ana, diğerini yardımcı yapmak gerekiyor.
Renk paletini üç katmanda kur. Klasik 60-30-10 dağılımını uyguladım: duvar ve büyük yüzeylerde kırık beyaz (%60), koltuk ve halıda sıcak grebej (%30), yastık, vazo ve tablo çerçevelerinde koyu yeşil (%10). Boya kartelasını duvara bantla asıp iki gün boyunca sabah ve akşam ışığında izledim — sabah çok güzel duran bir gri, akşam lambası altında mora çalabiliyor. Renk seçimi rehberimizde bu ışık-renk ilişkisini ayrıca anlatıyoruz.
Büyük mobilyayı yerleştir, sonra küçükleri ekle. Sırayla: kanepe, halı, tekli koltuk, sehpa, depolama. Halının kanepenin ön ayaklarının altına girecek kadar büyük olması gerekiyor; bende ilk aldığım halı küçük kalmış, oda parçalı görünmüştü. Kanepe ile sehpa arası 40-45 cm, geçiş yolları için en az 60-70 cm boşluk bırakın. Bacağınızı çarpmadan yürüyemediğiniz bir salon, ne kadar şık olursa olsun rahatsızdır.
Aydınlatmayı katmanlandır. Tek tavan avizesiyle idare etmeye çalıştığım dönem, salon akşamları hastane koridoru gibiydi. Şimdi üç katman var: genel aydınlatma (tavan), görev aydınlatması (okuma lambası), atmosfer aydınlatması (konsol üstü abajur ve raf içi şerit LED). Ampullerin renk sıcaklığını 2700-3000 K aralığında tuttum; farklı sıcaklıklardaki ampuller aynı odada birbirini bozuyor. Aydınlatma ile ev atmosferi yaratma konusu tek başına bir yazıyı hak ediyor, çünkü etkisi boyadan bile güçlü.
Duvarları ve tekstili birlikte düşün. Tabloları göz hizasında, merkezleri yerden yaklaşık 145-150 cm yüksekte astım. Perdeyi pencere kasasının hemen üstünden değil, tavana yakın astım; oda bir anda daha yüksek göründü. Kumaş dokularını çeşitlendirmek de önemli: keten perde, dokuma halı, kadife yastık bir araya gelince oda "sıcak" hissettiriyor. Duvar tasarımı ve dekorasyon fikirleri tarafında galeri duvarı kurma yöntemini de deneyebilirsiniz.
Aksesuar ve bitkiyle bitir. Sehpada üçlü gruplar kurdum: farklı yükseklikte bir vazo, bir kitap yığını, bir mum. Tek tek dağınık duran objeler, tepsi üzerinde toplanınca düzenli görünüyor. Bir de büyük yapraklı tek bir bitki — beş küçük saksıdan daha etkili. Aksesuar ve tamamlayıcı elemanlar ile bitki ve doğal elemanlarla dekorasyon başlıkları, işin bu son yüzde onunu oluşturuyor ama farkı yaratan tam olarak o yüzde on.
| Adım | Ana kural |
|---|---|
| Ölçüm ve plan | Kağıt üzerinde dene, sonra satın al |
| İşlev | Odanın kaç işi varsa o kadar bölge kur |
| Renk | %60-%30-%10 dağılımı, ışık |