Ev Dekorasyon Hatalarından Kaçınma

İlk evimi döşediğimde elimde bir kutu boya, internetten topladığım onlarca fotoğraf ve fazlasıyla özgüven vardı. Altı ay sonra salonun ortasında durup şunu itiraf ettim: Buradaki her parça tek tek güzel, ama hiçbiri birbiriyle konuşmuyor. O günden bu yana kendi evimde ve arkadaşlarımın evlerinde yaptığım denemelerden öğrendiğim şey şu; dekorasyon hataları ve çözümler aslında birkaç temel prensipte toplanıyor. Zevk meselesi sandığımız şeylerin çoğu ölçü, oran ve sıralama meselesi.

Aşağıda kendi başına uygulamak isteyen birine anlatır gibi, sırayla gideceğim. Acele etmeden okuyup evinde karşılığını bulmaya çalış.

Adım Adım: Hatayı Fark Et, Sonra Düzelt

1. Odayı boşaltmadan planlama yapmayı bırak. En büyük hatam, mevcut mobilyanın etrafına yeni şeyler eklemekti. Şimdi bir odaya başlamadan önce kağıda kabaca planını çiziyorum: kapı nereye açılıyor, pencere nerede, elektrik prizleri hangi duvarda. Sadece bunu yapmak, aldığım kanepenin geçiş yolunu kapatmasını engelledi. Mobilya dizaynı ve alan kullanımı konusunu ayrı bir başlık olarak düşünmek gerçekten işe yarıyor; oda yerleşimi dekorasyonun iskeletidir.
2. Ölçü al, tahmin etme. "Buraya sığar herhalde" cümlesi bana bir sehpa ve bir halı kaybettirdi. Artık şeritle ölçüyorum, sonra yere maskeleme bandıyla mobilyanın sınırlarını çiziyorum ve iki gün o alanın içinde yaşıyorum. Rahatsızlık veriyorsa, o parça o odaya girmiyor.
3. Renk paletini önce belirle. Ben tersini yaptım: parçaları aldım, sonra "acaba uyar mı" diye düşündüm. Doğru sırası şu; üç renk seç. Bir ana renk (duvarlar, büyük yüzeyler), bir destek rengi (kanepe, perde), bir vurgu rengi (yastık, tablo, vazo). Renk seçimi rehberinde anlattığım oran mantığını aklında tut: baskın renk alanın büyük kısmını, vurgu ise en küçük kısmını kaplar.
4. Aydınlatmayı tek bir tavan lambasına bırakma. Yıllarca odanın ortasındaki avizeyle yaşadım ve akşamları evi hep "resmi" buldum. Üç katmanlı aydınlatmaya geçtiğimde ev değişti: genel ışık, çalışma/okuma ışığı, atmosfer ışığı. Bir yer lambası ve iki masa lambası, boya değiştirmekten daha çok fark yarattı. Aydınlatma ile ev atmosferi yaratmak, bütçesi kısıtlı olanın en güçlü aracı.
5. Duvarları en sona bırak. Tabloları, rafları, çerçeveleri mobilya yerleştikten sonra as. Ben tersini yaptığım için çivi deliklerini iki kez sıvadım. Duvar tasarımı fikirlerini uygularken tabloların alt kenarını mobilyanın üstünden yaklaşık 20-25 cm yukarıda tutuyorum; galeri duvarında ise önce yere dizip kompozisyonu deniyorum.
6. Aksesuarı gruplar hâlinde kullan. Tek tek dağıtılmış küçük objeler dağınıklık hissi veriyor. Üçlü gruplar, farklı yükseklikler ve bir tepsi ya da altlık üzerinde toplama alışkanlığı edinince aynı objeler birden "tasarlanmış" göründü. Aksesuar ve tamamlayıcı elemanlar bir odayı bitirir, ama fazlası boğar.
7. Bir oda bitmeden diğerine geçme. Aynı anda salon, yatak odası ve mutfağa el atınca hiçbirinde sonuç göremedim, motivasyonum düştü. Salon dekorasyonu için adım adım ilerlemek, sonra rahat ve şık bir yatak odasına geçmek çok daha huzurlu. Mutfağı çağdaş hale getirme ya da banyoyu spa hissi veren bir alana çevirme gibi projeler ise su-elektrik işi içerdiği için ayrı takvim gerektiriyor.
8. Bittiğinde iki gün bekle, sonra çıkarma yap. Benim son adımım hep aynı: odaya taze gözle bakıp fazla olan üç şeyi kaldırıyorum. Neredeyse her seferinde oda rahatlıyor.

Sık Yapılan Hatalar ve Pratik Çözümleri

Benim en pahalı hatam

Hâlâ pişman olduğum bir alışverişim var: dolgun, fazla büyük bir yemek masası. Odaya sığdı ama sandalyeleri çekmek için kimsenin yeri kalmadı. Ders şu: bir parça sadece yerleşmemeli, kullanılabilmeli de. Etrafında yürünebilen, çekmecesi açılabilen, kapağı kalkabilen bir yerleşim kur.

Bir odaya girdiğinde ilk hissettiğin şey rahatlıksa, orada bir ölçü hatası vardır; ilk hissettiğin şey karışıklıksa, orada bir fazlalık hatası vardır.

Özet

Deneyimimin damıtılmış hâli şöyle: önce plan ve ölçü, sonra renk, sonra büyük mobilya, sonra aydınlatma, en sonda duvar ve aksesuar. Düşük bütçeyle çalışıyorsan